Flutters of A

Dropped two rolls of film at the Lomography store the other day. One shot by me and my lover with my his new Canon A-1 I got for him for his birthday and one with my Sprocket Rocket that I got last month on expired Reala film. So damn impatient to get the results!!

/

Lomogrepahy dukkanina iki makara film verdim gecen gun. Bir tanesi En’in dogumunu icin aldigim Canon A1 ile ikimiz tarafindan cekildi, digeri gecen ay aldigim Sprocket Rocket ile. Tarihi gecmis Reala kullandik. Inanilmaz sabirsizlaniyorum sonuclari beklerken!

(scroll down for English)

    Merhabalar

    Bir muddettir blog yazsam mi yazmasam mi arasinda gidip geliyorum. Hani kime ne benim ne sacmaladigimdan hayatta gibi bir dusuncem vardi. Ama hepiniz mutlaka basla diye deyince ben de buraya yorum ozelligini de ekleyerek daha kisisel bir taraf kazandirmaya karar verdim. Bu blog normalde benim etraftan toparladigim ilham veren fotograflarla ve bazi kendi cektiklerimle dolu. Menuden ulasilan bolumlerle hepsi ayri sayfalarda toplanmis durumdalar. Bundan sonra boyle laf kalabaliklarim da, daha kisisel yazilarim da yer alacak burada. 

    Bu ilk entry oldugu icin cok da bir fikrim yok ne yazacagim konusunda. Kucuk bir kendimi tanitma olsun bari. 

    Adim Asli Kolcu bildiginiz uzere. Bunu yazarken 23 yasindayim ve Londra sokaklarinda sacmasapan bir yerde ama cok sevdigim bir binada yasiyorum. Binami sevme sebebimi asagidaki fotograflar acikliyor. Londra’da iki tane yavas yavas olusan skyline adi verilen manzara. Bir tanesi merkezi Londra’da ve geceeleri isil isil oluyor. Digeri ise Canary Warf adindaki Thames nehri kenari bankalar bolgesinde. Ben ikinci metro bolgesinde bulundugum noktadan her ikisini de gorebiliyorum catiya cikinca. Aslina binam cok yuksek degil sadece 6 kat ama etrafimdaki binalar cok alcak olunca etinden sutunden yararlaniyorum Londra manzarasinin. Catiya her ciktigimda “Merhaba Londra!” diye bagirmak istiyorum ki zaten yeni yilda eve dondugumde cikip “Yeni yilin kutlu olsun Londra!” diye bagirdim hem Turkce, hem Ingilizce. 

Canary Wharf

   Central London

Bir de aynen burada goruldugu gibi gecen trenler var iki yanda da. Penceremden izleyip nereye gittiklerini merak ediyorum hep.

  Iyi gecen gunlerimde sorarsaniz aslinda bayiliyorum burada olmaya. Ama arada hatirlamam gereken gunler oldugunda da yukarik cikmak yetiyor.

  Simdilerde orada cekim yapmak icin olup bitiyorum. Kafamda da ilginc planlar var ama iste zaman bulmak lazim. O musterinin cekimi, bu okul projesi derken hic vakit kalmiyor. Bir de tez yaziyorum bir yandan. Ama en azindan plan asamasina getirdim olayi. 

  Hakkimda baska ne yazabilirim cok uzatmadan bilmiyorum. Ozetle Middlesex Universitesinde fotograf ogrencisiyim. Uc senedir bu yagmurlu ulkedeyim. (Dolayisiyla Turkce anlatimim pek sahane degil mazur gorun) Bu sene bitiriyorum okulu. Aslinda Bilgi Universitesi Sinema ogrencisiydim ama hicbir derse girmiyordum. Sonra bunlar bana hem burs verdi hem iki sene atlatti ben de geliverdim buraya. Ilginizi cekerse yazin yorum bolumune uzun uzun anlatirim nasil girdim, bir halta yaradi mi vs diye. Hakkimda baska bilmek istediginiz birseyler varsa sorabilirsiniz ama bu biyografi kismini kisa kesiyorum simdilik. 

  Huyuma suyuma gelince. Spontane olmaya bayilan ama bolca sevdigini unutan, unutkan, baya baya duygusal, tutkulu, romantik bir tipim. Bol bol aglarim, bol bol gulerim ve ikisini de cok severim. Dogaya bircok insanca sacma gorulen bir bag hissederim. Asik olmaya asik, belli oldugu uzere masallarla takintili, kitap kurdu, film delisi kucuk kiz cocugu da dendigi olur bana zaman zaman. Ayakkabi takintili, alisverise bayilan, cok kolay sarhos olamayan ama arada dagitmaya merakli, arkadaslarina asiri deger veren biriyim iste. Bir de herhalde kameram olmadan yasayamazdim. Nefes alma hesabi. Binamda iki tane asansor var hep sagdakini secerim. Ama arada fark edip soldakine gecip bir de huzursuz olurum. Ugurlu sayim 13. Marjinal olma cabasindan filan degil. Birkac sene evvel kendi kendime ne kadar yalniz olabilecegini dusundum ve karar verdim. Umumi tuvaletlerde hep ikinci kabine girerim fark etmeden. Durmadan sacimdan daralip ya kestiririm ya boyarim ama daha sacsiz kalmadim. En yakin arkadaslarimdan biri cocuklugumdan beri benimle olan “Guzel Yastik”. Caktirmasam da bazen hala uyurken sariliyorum kendisine. Bir de Visne adinda 4 yasinda bir kedim var. Kendisi bir British Short Hair, yani gri bir Garfield. Hayir Ingiltere olaylari su yuzune cikmamisti ailemize katildiginda.

  Simdilik benden bu kadar. 

-a

xxx

——

    Heya everyone,

    I have been contemplating writing a blog for a fair while now. Recently with all of you insisting that I should, here I am. Normally this blog was just for my inspiration posts ands ome of my own work now it will also have my random babbling.

   This being the first personal entry and all I have no idea where to start. Well I guess it can be like a mini introduction.

   As some of you might know my name is Asli Kolcu. I am Turkish and as I write this I am 23 years old, living in London in a building I love. As much as I don’t really appreciate my area I adore the building because there is a roof top terrace with both the views of Canary Wharf and central skyline. I love going up there and reminding myself how much I love this city. In fact I feel like talking to London every time I’m up there. I did do it on NYE. When i got back from Soho I just went up and screamed “Happy New Year London!” Both in English and Turkish. Let’s admit it there is a chance more people understood the Turkish bit. Even I dislike the amount of Turkish people here sometimes. 

Canary Wharf

   Central London

Also have trains on both sides of the building that I love watching and imagining where the people going. Can see them from my flat’s window too.

   I am dying to do a shoot up there. With how busy I am with my dissertation and client work and all I couldn’t arrange one yet but at least I started arranging the arranging part. 

   Don’t know what else I can say about myself without giving you a whole life story. Shorter version, I am a photography student at Middlesex Uni. Been living in this rainy country for 3 years now. I am finishing uni this year. I used to be a Film major back in Turkey but I wasn’t attending any of my classes. I applied here and they gave me a scholarship and let me skip two years so I came. If anyone is intersted in the entire how I came to be here or if it helps studying photography etc. just ask and I will write a seperate blog entry for that. 

  If I go into my habit etc, I love being spontaneous yet I forget this often, well I forget a lot of things. I am really emotional, passionate and a big softie of a romantic.  Love crying, love laughing, do a lot of it. I often feel strangely connected to places and the nature. They also call me a little girl at times. I am obsessed with shoes, fairytales, love. I rarely get drunk but do love to let of some steam. Care a lot about my friends even though I am very picky about choosing them. Wouldn’t have been able to breath without my camera. There are two elevators in my building and I always choose the one on the right. However when ever I see myself doing that I go onto the one on the left instead and feel very uncomfortable afterwards. My luck number is 13. No, I am not trying to be different. A few years ago I thought to myself “Oh god 13 must be so lonely.” and decided I should have it as my luck number. I always go into the second stall in public wcs. I get bored of my hair quite often and either cut it or color it. One of my best friends is my pillow I have bene hugging to sleep ever since I was 2. Her name is “Beautiful Pillow” I also have 4 year old little Kitty called Visne (cherry) who is a grey Britisih Short Hair. I actually bought her before England was even on my cards. Sadly she is back home in Istanbul.

 Well that’s it from me for now.

-a

xxx